1 - برنامه درسى : مضامين درسى و كيفيت تدريس در مدارس دينى كشور ، به نظر من مناسب عصر ما و حتى مناسب قرن گذشته نبوده و نيست ، و بايد طلاب علوم دينى ، دروس زير را در سه مرحله به سر برسانند : مرحله اول : 1 - صرف و نحو و معانى و بيان و بديع و لغت عربى . كتاب‌هاى قديمى كه درين شش علم تدريس مىشده بايد همه‌اش كنار گذاشته شود و به جاى آن كتاب‌هاى مفيد و روان ، كه مطالب بيشتر و عبارات كمتر و روشن‌تر دارد ، تدريس شود ، مثلًا در صرف و نحو كتاب‌هاى مبادى صرف و مبادى نحو تدريس شود كه بسيار مفيد است . در علم منطق كتابى تدوين يا انتخاب شود كه قسمتى از منطق ارسطويى و قسمتى از منطق جديد را در برداشته باشد ، و از خواندن مطول و مختصر علامه تفتازانى در علوم معانى و بيان و بديع اجتناب و از كتب مختصر جديد استفاده شود . مىشود كه نحو دو قسمت شود و قسمت دوم آن در مرحله دوم تدريس شود . 2 - يك كتاب در علم تجويد 3 - يك كتاب مختصر در علم فقه . 4 - يك كتاب مختصر در عقايد . 5 - يك كتاب در علوم ادبى زبان مادرى كه در تبليغ و موعظه بسيار تأثير دارد ، كسانى از اهل علم فعلًا وجود دارند كه به زبان مادرى خود نه يك مقاله خالى از اشتباه نوشته مىتواند و نه يك ساعت سخنرانى فصيح مىتواند ، و اين عيب بزرگ براى اهل علم است . 6 - يك كتاب در اخلاق اسلامى . 7 - يك كتاب در علم حساب . مرحله ابتدايى مشتمل بر آموختن همين دوازده علم باشد ، و اينكه اين دروس در چند سال صورت گيرد ؟ فعلا تحديد آن مشكل است و بايد در عمل تجربه شود و سپس مدت آن رسمى شود .